Chinese consument omarmt "O2O" applicaties

Mensen die de ontwikkeling van e-commerce in China volgen, hebben de term “O2O” wellicht al eens voorbij zien komen. O2O is een container-begrip, en staat voor Online-to-Offline, of vice-versa. Het kan dus gaan van online reizen boeken tot meer “sci-fi” zaken zoals roomservice bestellen via Wechat en afrekenen met diezelfde app. Hoewel dat laatste voorbeeld misschien verre toekomstmuziek lijkt, wordt het meer en meer een gewenst gemak, en binnenkort wellicht ook standaard, voor veel Chinese consumenten.

De reden waarom China zo innovatief is op het gebied van O2O-toepassingen is tweeledig. Enerzijds is de smartphone voor veel Chinezen de eerste aanraking met internet, omdat voor veel mensen een PC voorheen te duur en praktisch niet nodig was, terwijl een upgrade van je oude gsm naar een nieuwe low-cost smartphone meer voor de hand ligt, en net de smartphone leent zich uitstekend voor O2O-toepassingen. Anderzijds is er in China wegens de grote mensenmassa’s en de complexiteit van het alledaagse leven ook vaak nood aan O2O toepassingen om alles werkbaar en aangenaam te houden voor iedereen.

De volgende voorbeelden laten zien waar O2O voor gebruikt kan worden en welke impact het heeft op het leven van gebruikers.

O2O: bestemming bereikt

Iedereen kent wel de taxi-booking app Uber, die sindstaxi in china vorig jaar overwaaide (of stormde) uit de VS om in verschillende Europese landen furore te maken. Ook in China heeft Uber inmiddels voet aan de grond, gesteund door Baidu als een van de belangrijkere investeerders.

In China heeft Uber meer moeilijkheden om marktaandeel te winnen. China is de grootste taxi-markt ter wereld, en de taxi-sector is sinds een goed jaar gedigitaliseerd door bedrijven als Tencent en Alibaba. Deze bedrijven hebben elk hun eigen taxi-app, Didi Dache en Kuaidi Dache, die respectievelijk 55% en 45% van de markt beheersen.

Sinds de lancering van hun taxi-booking apps hebben beide bedrijven met agressieve marketing-campagnes getracht de harten van zowel taxi-bestuurders als klanten te veroveren. Voor een bepaalde periode konden klanten zelfs volledig gratis van taxis gebruik maken via de app, en de taxi-bestuurders werden gefinancierd door de internetgiganten. Het voornaamste verschil met Uber ligt erin dat Uber een platform biedt voor privé-taxi’s, wat ook de meeste wrevel wekt met Europese overheden i.v.m. verzekering, belastingbeleid etc., terwijl Didi en Kuaidi reeds bestaande gereguleerde taxi-bedrijven verbinden met de klant.

Voor het overige zijn de principes vrij gelijkaardig (verschillen in details zoals prijzen etc. buiten beschouwing gelaten): de klant roept een taxi op via de app; taxi’s in de buurt kunnen reageren op die oproep door de klant op te halen, waarna de klant ook betaalt via de app. In plaats van buiten in de regen wachten voor een taxi kunnen Chinezen dus nog even lekker nagenieten in de bar, in het restaurant, bij de vriend thuis, … en het is bovendien gemakkelijker en veiliger om te betalen via het mobieltje. Dergelijke apps maken het leven van zowel de taxi-bestuurders en de klant aangenamer. Het verbaast dan ook niet dat deze O2O applicaties een enorm succes kennen bij Chinese gebruikers.

Alibaba en Tencent zijn zelf voornemens om hun taxi-apps in 1 bedrijf te gaan bundelen. Goed nieuws voor de gebruikers dus, die zo kunnen gebruik maken van een grotere pool van beschikbare taxi’s, en handiger voor de taxi-bestuurders. Meer hierover lees je hier.

Op dokterbezoek? O2O verkort je wachttijd

Heel wat Westerlingen die naar China reizen, moetendokter in china vroeg of laat wel eens naar de dokter, al was het maar omdat de onze maag soms niet goed om kan met de traditionele Chinese cuisine.

Lezers die die ervaring delen, weten dat China geen privé-dokterspraktijken heeft, maar enkel ziekenhuizen. De betere Chinese ziekenhuizen zitten vaak overvol, en men kan er uren verspillen enkel voor een kort doktersbezoekje van twee minuten, om daarna weer aan te schuiven voor een foto of een specialist.

Dat hoeft niet langer zo te zijn met de website en app guahao.com (挂号网). Guahao is een virtuele balie waar patiënten kunnen ingeven bij welke “specialisatie” (bv. neus-keel-oor) ze moeten zijn, en op basis van hun woonplaats en specialisatie krijgen ze de locatie van het ziekenhuis, welke verdieping, en hoe lang ze nog moeten wachten voor hun nummer aan de beurt is. Wat een enorme opluchting voor die overvolle ziekenhuizen, hun artsen en patiënten! Ondertussen telt 24,799,132 gebruikers (and counting).

Deze mensen ervaren de zeer sterke impact van deze ingenieuze O2O toepassing op het leven van hun en hun dierbaren. Ondertussen kent guahao ook navolging, onder meer door ziekenhuizen zelf die ook hun eigen virtueel loket oprichten op platforms zoals Wechat. Voor meer info over de “digitalisering” van de medische sector in sector verwijs ik graag ook naar Ed Sander’s artikel hierover: “China’s Internetbedrijven in Gezondheidszorg”.

O2O brengt mensen (en bedrijven) dichterbij

Uiteraard kent O2O ook talloze toepassingen voor slimme bedrijven die het hun klanten zo makkelijk mogelijk maken om hun producten en diensten aan te schaffen, of nog om diezelfde klanten te laten genieten van een flexibele klantenservice. Door klanten dicht bij zich te houden via O2O toepassingen, leren bedrijven hun klant ook beter begrijpen dankzij de analyse van “big data”. Een van de meest dynamische O2O platforms is het sociale netwerk Wechat. Hoewel dit platform pas in 2011 is opgericht door Tencent, kent het ondertussen al meer dan 468 miljoen maandelijks actieve gebruikers. Voor bedrijven is een sterke aanwezigheid op Wechat dan ook een niet te missen pijler in hun O2O-strategie, voor zowel marketing, verkoop, als klantendienst. O2O is zeker niet zomaar een nieuwe hype, maar een nieuwe realiteit.

Meer over de technische kant van wat u met Wechat allemaal kunt doen is te lezen in mijn artikel op Consumingchina.com.

Met dank aan mijn vrouw Yolanda voor de tekeningen bij de tekst.