Filmindustrie in China Joewi verhoeven 2

Een jaar geleden, toen mijn eerste blog post verscheen, stond ik op het punt mijn studie cinematografie af te ronden aan de Beijing Film Academie. Als cinematograaf ben je de rechterhand van de regisseur en verantwoordelijk voor alle visuele aspecten van een film: compositie, belichting, lenskeuze, camera-besturing etc.

Het is een creatief en tegelijkertijd heel technisch vak. Inmiddels ben ik al bijna een jaar actief als cinematograaf en in deze periode heb ik vast kunnen stellen dat de Chinese filmindustrie toegankelijker is voor een buitenlandse filmmaker dan ik had verwacht.

Naast tal van kleinere projecten, microfilms en commercials, heb ik ook een lange speelfilm kunnen draaien, een buitengewone kans zo vroeg in mijn carrière. Het is een sein van de kansen en mogelijkheden die China biedt in de ‘creative industries’.

Cultuur is hot in China. De Chinese overheid heeft promotie van de Chinese cultuur hoog op de agenda staan. Dit gebeurt niet alleen binnen de grenzen, maar ook op internationaal gebied met de opkomst van talloze Confucius-instituten als voorbeeld.

Film hoort daar ook bij. Er wordt een gunstig beleid gevoerd om de binnenlandse filmindustrie te bevorderen: In lokale bioscopen is het grootste deel van de films van Chinese bodem en met het succes van box office hits als Lost in Thailand zijn er talloze investeerders gekomen die op zoek zijn naar interessante filmprojecten om te financieren. Kortom, in alle opzichten lijkt de opkomst van Chollywood een feit.

Buitenlandse kijk

Een gunstige tijd dus voor nieuwkomers zoals ik omFilmindustrie in China Joewi verhoeven aan de slag te gaan. Veel regisseurs zijn op zoek naar een cinematograaf met een speciale kijk op dingen, en in zo’n geval ben je als buitenlander speciaal omdat je letterlijk anders tegen dingen aankijkt. Iets wat de visuele stijl van een film sterk kan beïnvloeden.

Zo ook in het geval van Scrape My Bone, mijn eerste lange speelfilm als cinematograaf. Dit is ook de eerste film van regisseur Li Xiaofeng. Het verhaal is gebaseerd op een korte Chinese roman over twee meisjes die opgroeien in het China van de jaren ‘90, een tijd waarin het land precies in de overgang zat van het ‘verwesteren’ en veel normen en waarden in de samenleving veranderden. De roman was in een zeer abstracte stijl geschreven, wat de uitdaging van het verfilmen des te groter maakte. Het is immers mijn taak de visie van de regisseur te verwezenlijken op het witte doek.

Authentieke locaties

We begonnen samen al in een vroeg stadium met gesprekken om een gevoel voor de uiteindelijke stijl van de film te ontwikkelen. Eind vorig jaar zijn we afgereisd naar de Anhui provincie om locaties te spotten, aangezien het al vaststond dat we daar zouden gaan filmen. Het is mij toen wederom duidelijk geworden hoeveel geweldige locaties er in China te vinden zijn.

Zo hebben we in de stad Wuhu de beschikking gehad over een verlaten scheepswerf, een surrealistische omgeving van grote schaal met een communistisch tintje, die we helemaal voor ons zelf hadden. Binnen de werf hebben we twee huizen gevonden die we konden ombouwen tot de locaties van de twee hoofdpersonen. Ook hebben we scenes gedraaid in een oude stad nabij de werf, waar de straatjes en huizen sinds eind jaren ‘80 nauwelijks zijn veranderd. Echt authentieke locaties dus.

Begin april zijn we uiteindelijk begonnen met draaien. Filmindustrie in China Joewi verhoeven 3Omdat ik met de regisseur in Beijing het storyboard van de film had gemaakt en de locaties al waren gekozen, verliep het filmen zelf soepel. We hebben de hele film zelfs binnen de geplande 45 dagen afgerond.

Op de set merkte ik al snel dat er een heel aantal andere vaardigheden werden getest. Als cinematograaf stuur je namelijk vaak de gehele film crew aan. Je bent een leidinggevende, iets wat het nodige vergt qua taalvaardigheid. Je hebt niet de tijd om even te bedenken hoe je iets het best kan uitleggen, je moet de ploeg draaiende houden en zorgen dat er efficiënt word gewerkt, aangezien tijd geld betekent.

Gelukkig is iedereen in de crew gemotiveerd er het beste van te maken. Tijdens het draaien zijn we een familie met een gezamenlijk doel: een goede film maken. De vriendschappen en banden die je in deze tijd met anderen aanlegt zijn dan ook om te koesteren. Het is daarom ook een moeilijk moment wanneer we weer in Beijing zijn en afscheid moet worden genomen.

Momenteel wordt de film gemonteerd en daarna ben ik zelf nog betrokken bij de kleurcorrectie. Het is de bedoeling dat de film later dit jaar op verschillende filmfestivals te zien zal zijn en begin volgend jaar in de Chinese bios zal draaien. Ik zal jullie hier op de hoogte houden van de vorderingen!