@Wu Di/Greenpeace

@Wu Di/Greenpeace

Greenpeace in China, kan dat wel? Is deze club niet wat te wild voor de ordelievende Chinezen? Het kan, sterker nog, Greenpeace is deel van een steeds mondiger civil society in China. Ik mocht het een jaar van dichtbij meemaken.

Zoals bij veel organisaties die naar de mainland willen, begon de geschiedenis van Greenpeace in Hong Kong, in 1997. In 2002 werd een kantoor geopend in Beijing en in 2011 in Taiwan. In Beijing werken inmiddels ongeveer 90 mensen, waarvan 90% Chinezen.

Greenpeace richt zich vooral op onderzoek naar milieuproblemen, het stimuleren van maatschappelijk debat en het digitaal mobiliseren van mensen via sociale media. Inmiddels staan luchtvervuiling en watervervuiling stevig op de publieke agenda in China.

Greenpeace moet zeer voorzichtig opereren in China. We houden enige afstand van de talrijke burgerprotesten tegen vervuilende fabrieken, om niet in de problemen met het regime te komen. Veel van wat we normaal gesproken doen, is niet toegestaan in China: fondsen werven mag niet, onze schepen hebben er nog niet mogen aanleggen en het oprichten van lokale vrijwilligersgroepen is ook niet toegestaan.

We worden vaak gecensureerd en journalisten worden geïnstrueerd om niet te schrijven over Greenpeace. Lokale informanten van Greenpeace in de kolenmijnenprovincies worden regelmatig geïntimideerd door potige types die bijvoorbeeld hun telefoons vernielen.

AIRpocalypse

Toch krijgt Greenpeace langzaam maar zeker meer invloed. De luchtvervuiling in de grote steden wordt voor meer dan 40% veroorzaakt door steenkool waarmee elektriciteit wordt opgewekt en de huizen worden verwarmd. Ons pleidooi voor terugdringen van het steenkolenverbruik wordt opgepikt door politici in China en diverse provincies hebben ambitieuze plannen om het gebruik van steenkool terug te dringen.

Toen we 10 jaar geleden een rapport publiceerden over ontbossing in Yunnan, werden we genegeerd. Toen we in 2013 opnieuw een rapport uitbrachten over ontbossing in Yunnan, bestelde de provincie 100 exemplaren en nodigde ons uit voor overleg over hoe de problemen aangepakt konden worden.

In 2012 lanceerde Greenpeace een campagne gericht op Unilever, omdat Greenpeace illegale pesticiden had aangetroffen op Lipton thee in China. Binnen 24 uur waren er 300.000 berichten op Weibo en Unilever China werd geconfronteerd met een daling van de verkoop met 50%. Een akkoord met Unilever werd snel bereikt.

Greenpeace heeft de afgelopen 10 jaar haar pijlen vaak gericht op buitenlandse bedrijven die actief zijn in China, zoals Nestlé, Walmart, Carrefour, Uniqlo, Zara, etc. We deden dat enerzijds omdat deze bedrijven veel invloed hebben op hun toeleveranciers in China, maar ook om problemen te vermijden met de Chinese autoriteiten.

@Greenpeace/John Novis

@Greenpeace/John Novis

Maar door de enorme groei van Chinese bedrijven en de toenemende ruimte voor civil society hebben we nu besloten dat we ook Chinese bedrijven meer direct aan gaan spreken. In juli startten we onze campagne gericht op de Shenhua Group, de grootste producent van steenkool wereldwijd. China krijgt in de toekomst enorme problemen met haar watervoorziening. Een belangrijke oorzaak daarvan zijn de steenkoolmijnen en kolencentrales die een enorm beslag leggen op de steeds schaarser wordende watervoorraden. Shenhua is verantwoordelijk voor schrikbarende watervervuiling in Inner Mongolia. De censuur sloeg onmiddellijk toe, maar de boodschap werd toch druk verspreid via social media in China en buitenlandse media.

In China is er inmiddels veel debat over milieuproblemen die de Chinese burgers direct in hun gezondheid raken, zoals luchtvervuiling, watervervuiling en pesticideresiduen. Maar de milieuproblemen die China buiten haar eigen landsgrenzen veroorzaakt, staan nog veel minder in de belangstelling.

Indonesische bossen

De bossencampagne van Greenpeace richt zich onder meer op de Indonesische bossen, die vooral worden gekapt om plaats te maken voor oprukkende pulp- en papierplantages en oliepalmplantages. Veel van de papier- en palmolieproducten afkomstig uit Indonesië gaan vervolgens naar China. De Chinees-Indonesische bedrijven APRIL en APP (Asia Pulp & Paper) hebben miljoenen hectares bos vernield in Indonesië. Gelukkig is APP tot inkeer gekomen, nadat Greenpeace en andere milieugroepen jarenlang campagne hebben gevoerd. We hebben meer dan 60 klanten weten over te halen geen zaken meer te doen met APP en over te stappen op duurzaam papier. APP heeft zich nu gecommitteerd om te bossen te beschermen.

Ook de uitbreiding van oliepalmplantages in Indonesië zorgt voor veel ontbossing. China is nu al de tweede grootste importeur van palmolie ter wereld. Deze plantaardige olie wordt veel gebruikt als kookolie en wordt verwerkt in een eindeloze reeks producten: noodles, chips, pizza, koekjes, etc. Greenpeace is een campagne begonnen op een reeks consumentenbedrijven. We willen dat zij hun verantwoordelijkheid nemen en alleen nog palmolie inkopen die vrij is van ontbossing. De Chinese bedrijven Liby en Nice Group zijn grootverbruikers van palmolie, die wordt verwerkt in wasmiddelen en zeep. Gaan ook zij verantwoordelijkheid nemen voor de impact op de bossen in hun supply chain? Volg het hier en hier.

Voor meer informatie over Greenpeace in China: http://www.greenpeace.org/eastasia/

Meer info over milieu in China: https://www.chinadialogue.net/

Voor meer info over de milieu-impact van China op de tropische bossen wereldwijd:

http://www.greenpeace.org/eastasia/news/blog/how-chinas-purchasing-power-can-save-the-worl/blog/44464/