In de Prop Roots pickup-truck

In de Prop Roots pickup-truck

Morgen arriveren de professionele begeleiders, vanuit Beijing in vijf stevige auto’s hierheen gereden. Afhankelijk van het nu nog enorm regenachtige weer blijven die nog één of twee nachtjes hier in het Prop Roots Center logeren, maar we staan nu toch werkelijk op de drempel tot een grote onderneming. We gaan een maand lang op expeditie met 18 kinderen (6 meisjes en 12 jongens) langs een imposante reeks van de meest speciale en moeilijk toegankelijke plekken van Tibet. De kroon op meer dan een half jaar training. Bij deze zware maar onvergetelijke reis staan teamgeest en discipline centraal. Het wordt ook een eye-opener.

De voornaamste organisator van deze tocht is onze long-term vrijwilliger, meneer Hao. Zijn morgen arriverende makkers van het Wolf-team, ervaren bergbeklimmers (arts inbegrepen) zullen fungeren als onze trainers, tevens chauffeurs. Dit wordt Hao’s achtste en laatste tocht door Tibet. Geïnspireerd door zijn verhalen over Prop Roots nemen zij ons deze keer graag mee, om er voor iedereen iets speciaals van te maken. Zij betalen hier zelfs grotendeels voor. Hierover later meer. Hao verdient méér aandacht dan een paar regels tekst, want hij heeft in de acht maanden dat hij hier is al ontzettend veel bereikt. Hij kan een enorme bakkes opzetten, maar is voor de kinderen ook een soort vaderfiguur.

Jackie Chan leidt af

Later vertrekken door de huidige extreme regenval is op zich niet erg, zolang de lopende zaken maar goed afgehandeld zijn en we uiteindelijk gezond en eensgezind op pad kunnen gaan. Maar Li Yang en ik zijn nog nooit zo onvoorbereid aan een zo grote activiteit begonnen als nu! Li Yang, die graag alles tot in de puntjes voor elkaar heeft, moest deze keer een groot deel van de organisatie aan Hao en zijn vrienden overlaten. Daarbij was er méér dan genoeg werk dat haar/ons in beslag nam en zelfs van onze training afhield. In de twee weken voor vertrek hebben we nauwelijks meer gewandeld, laat staan met zware rugzakken geklommen!

Oefening op 4500 m hoogte

Oefening op 4500 m hoogte

Om te beginnen raakten we verwikkeld in de voorbereidselen van een grootscheeps TV-project dat hier rond het Prop Roots Center gefilmd zal worden, parallel aan de constructie van splinternieuwe aanbouw: dansstudio, schilderruimte, bibliotheek en openluchttheater enzovoort, mogelijk gemaakt door de stichting van Jackie Chan. Dé Jackie Chan inderdaad. Terwijl we ons dus eigenlijk voor Tibet moesten voorbereiden kregen we hier dagenlang een ontwerper, regisseur, producer en nog meer aanhang over de vloer voor belangrijke en tamelijk moeizame besprekingen. Dit betekent heel veel werk en bijna hadden we de zaak afgeblazen, want de risico’s zijn groot. Over deze zaken later meer!

Beroepsonderwijs en stages

Li Yang en wij als team zijn nu ook alvast druk bezig met introductie, begeleiding en subsidie voor beroepsonderwijs en stages voor de wat oudere leerlingen. Li Yang’s programma begon met twee nogal uitzonderlijke gevallen.

Eén van de meisjes ging laatst op het vliegtuig naar Beijing om daar voor een maandje mee te draaien in het restaurant van één van onze trouwste en betrouwbaarste vrijwilligers. In Beijing logeert ze nu bij hem en echtgenote in huis en wordt ze intensief begeleid. Dit meisje, laat ik haar Wendy noemen, heeft deze training en ervaring hard nodig en was anders deze lange zomervakantie thuis niet veilig geweest. Wendy is enigszins dyslectisch en heeft sinds zeer jong de juiste ouderlijke aanmoediging en ondersteuning moeten ontberen. Ze is een té gemakkelijke prooi voor iedere jongen die haar maar enigszins paait. Onlangs was ze bijna verhandeld door dezelfde tante die haar moeder ooit verkocht heeft.

Li Yang had het vliegticket trouwens al aangeschaft vóór het gesprek met Wendy’s oma en vader, tijdelijk terug uit de afkick-gevangenis. Die twee zijn akkoord en hadden hier sowieso weinig tegen in te brengen. Toen Wendy onlangs twee maanden lang door die tante weggelokt was, zijn zij niet eens naar haar op zoek gegaan!

De gemiddelde leeftijd van het bergbeklimers-team is 13 jaar

De gemiddelde leeftijd in ons bergbeklimmers-team is 13 jaar

Kevin

Maar oei – het volgende verhaal is nog veel meer een primeur. Wij hebben altijd geroepen dat onze leerlingen drugsvrij zijn gebleven, ondanks de ons omringende zee van verderfelijke poeders en pilletjes, overal gemakkelijk en spotgoedkoop te krijgen (voornamelijk heroïne en efedrine, uit nabij Myanmar), maar er was de afgelopen twee jaar dus één jongen die altijd al aan de rand van het verkeerde circuit verkeerde. Laten we hem Kevin noemen. We hebben hem twee jaar geleden toch in onze groep opgenomen, ondanks de grote nadelen voor onze lokale reputatie, omdat het natuurlijk eigenlijk een hele goede jongen is, maar ook omdat hij zo hecht was met een hoop andere Prop Roots-jongens en we hen niet van elkaar los konden weken. We hebben hem zelfs meegenomen op onze Beijing Study Tour vorig jaar en zo nog een aantal activiteiten en hij zou ook meegaan naar Tibet.

Maar nu weten we zeker, en heeft Kevin zelf ook impliciet toegegeven, dat hij regelmatig heeft gebruikt. Waarschijnlijk een half jaar al, sinds zijn vader opgepakt is (voor drugs) en slopende ruzies met zijn vriendin. De afgelopen dagen had hij toevlucht hier in huis genomen en heeft hij zelfs stiekem hier in huis gebruikt. Dit was dus nóg een primeur, want we hadden ons nooit voor kunnen stellen dat zoiets hier ooit zou gebeuren, stiekem op de gemeenschappelijke WC. En nooit eerder hebben we bang hoeven zijn voor busjes met agenten in burger en lange stokken die drugsgebruikers oppakken. Maar het had makkelijk gekund dat zo’n ploeg hier plotseling bij ons Centrum voor kwam rijden om hem op te pakken. Het is momenteel vangseizoen en Kevin schijnt op hun lijst te staan.

We weten niet wat voor doses hij gebruikt maar zijn wel vastbesloten hem niet op te geven, ondanks alle tegenovergestelde adviezen die zeggen dat definitief afkicken toch nooit zal lukken. We hebben een tijdelijk appartement gehuurd waar wij Kevin op dit moment een aantal zeer speciale dagen laten doorstaan, al of niet cold turkey. We houden toezicht op hem, samen met een stevige vrijwilliger die voor voldoende afleiding zorgt. Als hij volgende week de urine-test doorstaat gaat hij op het vliegtuig naar het volgende drugsvrije adres, in Shanghai. Daarna gaat hij in de leer als kok bij een militaire organisatie in Beijing, want hij kan geweldig koken. Kevin zal minstens een jaar, misschien veel langer, niet terug kunnen komen. Helaas zal het drugs-klimaat in zijn geboortestreek voor altijd té verleidelijk voor hem blijven. Er zijn genoeg verhalen over mensen die jarenlang clean waren en uitstekend functioneerden, maar die na terugkeer toch de verleiding niet konden weerstaan.

Dat Kevin drugs gebruikt maakt hem nog niet tot een slechterik. Hij is het slachtoffer van een aantal onfortuinlijke omstandigheden. Omstandigheden waar wij van Prop Roots iets tegen aan het doen zijn.

Laatste loodjes

caption niet nodig 1Daarna waren er strubbelingen met Hao, die veel te maken hadden met zijn gezondheidstoestand, plus dat het niet altijd gemakkelijk is om deze kinderen de noodzakelijke discipline bij te brengen. Hun gedrag is als vanouds wisselend (Hao’s gedrag ook!), maar we weten dat ze zich volledig in zullen zetten als we eenmaal onderweg zijn. Hao, een stoere, kale veertiger, zit inmiddels steviger in zijn vel dan ooit, maar de doorstane onzekerheid en verwarring heeft ons wel energie gekost en de concentratie van de kinderen ook tijdelijk wat verstoord.

Een nieuwe periode

Ná Tibet, als we allemaal goed en wel terug zijn gekeerd, moe, aanzienlijk gebruind en met harde beenspieren, begint een nieuwe periode. Meneer Hao vertrekt en ook zien we een aantal van de oudere kinderen voorlopig niet meer in het Centrum terug, vanwege hun opleidingen of stages. Sommige oud-leerlingen zullen juist terugkomen, vooral als Kevin – de smet op onze reputatie – er dan niet meer is, en ook zal er nieuw jong spul vaker langs gaan komen. Een nieuwe samenstelling van gezichten, met veel talent ertussen.

Hierbij dan – letterlijk – tot ziens na de zomer! Want onderweg in de wildernis zullen we geen internetverbinding hebben. Het allerbeste!