Embed from Getty Images

De scholen in China en in Europa zijn met vakantie. Naast de Chinezen op vakantie in Europa, betekent dit ook dat Europeanen op vakantie gaan naar China. En wat is er nou leuker dan uw favoriete merk uit uw eigen land tegenkomen in dit verre land? Zeker als het komt in de vorm van een flagship-store met verschillene veriepingen, in de hoofdstad Beijing nog wel, met alle toeters en bellen eraan, waar kosten nog moeite bespaard zijn gebleven. Bij terugkomt in Europa natuurlijk niet vergeten om de bevriende eigenaar van het Europese merk te feliciteren met de uitbreiding naar China en de verovering van de Chinese markt. Geweldig, toch?!

Toch niet zo grappig…

Maar wat als de bevriende eigenaar lachend op uw felicitaties reageert: “Leuke grap, haha, alsof wij in China zitten? Misschien ooit, maar nu niet”. De reactie van de eigenaar niet begrijpend, laat u enkele foto’s zien die u op uw smartphone heeft gemaakt. Het gezicht van de eiganaar begint nu wit te worden en toont onbegrip. Is er dan echt iemand die zoveel moeite heeft genomen om het merk te kopiëren in China, en kosten heeft gemaakt om zo’n grote flagship store neer te zetten?

Het wordt nog erger als er op de smartphone ook foto’s tevoorschijn komen van verpakkingen die overeenstemming hebben met de verpakkingen van het Europese bedrijf, met daarin dezelfde etenswaar (maar niet de originele producten). Overduidelijk heeft een Chinees contact gehad met het Europese merk, dit merk niet in China aangetroffen, en is het merk daar vervolgens zelf gaan vermarkten. Maar mag dit wel? En hoe stop je dit soort zaken?

Geen merkregistratie = geen merkinbreuk

Deze zaak betreft een Zuid-Europese marktleider van bepaalde etenswaar, waar ik me de afgelopen maanden mee bezig heb gehouden. Niets doen in dergelijke zaken, is zeer onverstandig. Allereerst dient een bedrijf in zo’n situatie de mogelijkheden voor acties na te gaan. Deze betreffen onder andere: merkenrecht, auteursrecht, oneerlijke mededinging, voedselveiligheid en onderhandelingen.

Volgens het merkenrecht in China geldt: wie het eerst komt, het eerst maalt (zie hiervoor mijn eerdere blog). Dit betekent dat als uw merk niet in China is geregistreerd, iedereen uw merk mag gebruiken en mag registreren. In deze zaak had het Zuid-Europese bedrijf geen merkregistratie gedaan, er is er aldus geen merkinbreuk. Wel heeft het bedrijf de merken voor China inmiddels aangevraagd.

Nu de optie van het merkenrecht niet van toepassing is, hangt of er verdere stappen genomen kunnen worden af van de manier waarop het logo wordt gebruikt. Gelukkig, in dit geval, had het Chinese bedrijf het logo, inclusief auteursrechtelijk beschermde creatie geheel overgenomen. Aangezien auteursrecht ontstaat vanaf het moment van de schepping van het werk, levert het gebruik van het logo aldus auteursrechtinbreuk op.

Om dit aan te tonen wapperde mijn cliënt met de foto’s op de smartphone, echter zoals uit mijn eerder blog Zonder genotariseerd bewijs geen prijs blijkt, dient een Chinese notaris eerst bewijs op te maken van de auteursrechtinbreuk. Ook is een sample aankoop met een Chinese notaris aanwezig aan te raden. Vervolgens kan een actie bij de rechtbank worden gestart om de inbreuk te laten stopppen en kunnen hiernaast ook onderhandelingen en schikkingen getroffen worden.

Voedselveiligheid als laatste optie

De bovenstaande strategie bleek in dit geval voldoende om de inbreuk te doen stoppen. Mocht er echter geen auteursrechtinbreuk zijn, dan zou de zaak eventueel op grond van oneerlijke mededinging kunnen worden ingevlogen, wat lastiger is omdat deze wet zwaar verouderd is. Een andere optie is de inschakeling van de voedselveiligheidsdienst, aangezien China zeer streng is met betrekking tot voedingsmiddelen en de tekst op verpakkingen van deze producten. Zeker na het melamine melk-schandaal is de Chinese overheid sterk bezig met handhaving op dit gebied. In een dergelijke zaak dient uiteraard ook eerst genotariseerd bewijs te worden verkregen.

Ik wens u allen een fijne zomervakantie toe. Mocht u uw favortiete merk terug zien in een flagshipstore in China, neem dan vooral contact op met de Europese eigenaar van het merk. Dit verpest misschien wel zijn of haar vakantie, maar niets doen in plaats van actie ondernemen is hier geen goed plan. Dao de jing (“To do without doing”) werkt hier niet, helaas voor Lao Zi.