Wat hebben een Bruce Lee, Martin Luther King, en de Nederlanse schrijver Alex Boogers gemeenschappelijk? Niets, maar ook weer alles. Ze zijn vechters. Ze zijn zichzelf, hun puurste zelf, ze zijn echt. Ze streven naar een leven “zonder limits”

“Als je doordringt, als je afdaalt, als je naar binnen gaat, en je durft de vertrouwde wanden in je hoofd af te breken, dan beweeg je vrij in een universum waar jij je eigen weg kunt bepalen. […] Je bent vrij. Je bent echt vrij. De eerste strijd moet daar worden geleverd, in je hoofd, zodat je de vooroordelen van jezelf en van anderen kan bevechten, de obstakels uit de weg kunt ruimen, en je tegenstanders – de mensen die aan je twijfelen, de cynici en kwaadsprekers kunt overtuigen en overwinnen, of gracieus aan ze voorbij kunt gaan, omdat jouw weg nooit stopt.”

Vrijvechters

De zonen van Bruce Lee gaat niet over Bruce Lee of zijn familie. De hoofdpersoon is de schrijver Alex Boogers zelf. Bruce Lee is de rode draad die alle verhalen verbindt. Het boek is een coming of age memoir van Alex Boogers en van een tijdperk. We leren welke invloed Bruce Lee had op diens eigen tijd, maar ook tot op heden op al de levens van zijn volgers: ‘zijn zonen’. De auteur beschrijft hoe Bruce Lee als een ‘geestelijke vader’ zijn eigen leven heeft veranderd, en deze levenslessen geeft hij door aan zijn zoon Caja.

Auteur Alex Boogers

Charles Bukowski’s The Laughing Heart is het inleidend gedicht. “Your life is your life” – zo gaat het. En dat is echt het filosofische thema dat je door het boek heen terugvindt. Alex neemt ons bij de hand, en nodigt ons uit “naakt” te gaan, om te zijn wie we zijn, en die meest echte versie van onszelf te tonen aan de ander. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan, en ‘zichzelf zijn’ lijkt wel een strijd zonder einde, een gevecht met onze familiale en maatschappelijke achtergrond, met vooroordelen, met kaderdenken, zowel van onszelf als van onze medemens. Laten we ons vooral niet laten beperken door al die ‘virtuele’ grenzen.

Pik je eigen stijl

Bruce Lee leert ons dat karate en judo niet per se “het een of het ander” moeten zijn, maar dat de ultieme vechter alle mogelijke stijlen combineert zoals dat hem het best ligt. Het is de filosofie van het ‘water’, de filosofie van pick and choose, van flexible adaptation. Ze is de sleutel tot zelfverwezenlijking, en die past Alex toe op alle facetten van zijn eigen leven. “Waarom zou je niet tegelijk kunnen genieten zijn van de Inventionen van Bach en ook fan zijn van de rapper XXXTENTATION?”, schrijft hij.

“Hij voelde dezelfde frustratie opborrelen en sloeg met zijn vuist op het water. Hij hoorde hoe zijn vuist op het water kletste en hoe het water zijn vuist ontving, maar verder gebeurde er niets. De golfjes kabbelden ongestoord verder, alsof hij geen enkele slag had uitgedeeld. Toen hij van zijn hand een kommetje maakte en het water probeerde te vangen, sijpelde het tussen zijn vingers door. De jonge Lee Siu Loong dacht hierover na. Wat voor eigenschap heeft het water waardoor het zich niet laat grijpen? Je kunt het in een potje stoppen, maar als je het er weer uit schenkt, dan heeft het nog steeds niet de vaste vorm van het potje aangenomen. Het is beweeglijk en past zich aan, maar tegelijk is het onveranderlijk. Het is zacht en kwetsbaar, maar tegelijk laat het zich door niets tegenhouden.”

Zoals zijn geestelijke vader zich niet laat beperken door een enkele vechtstijl, hanteert ook Alex Boogers een amalgaam van verschillende schrijfstijlen, van brief tot biografie tot reisverhaal tot stream of consciousness. Daarmee brengt hij een geheel unieke stijl, een ritme dat op tijden intensief en dan weer rustig is, en waarmee hij ons op sleeptouw neemt tussen heden en verleden, tussen macro en micro, tussen Bruce Lee en hemzelf, tussen vader en zoon.

Bruce Lee bevrijdt Alex Boogers

Het leven van Bruce Lee is er een van ultieme bevrijding. Zijn filosofie helpt hem eerst in Hong Kong uit de schaduw van zijn vader – ‘de zoon van’ – te treden. Ruim voor de ‘eeuw van Azie’, was hij de enige Aziatische superster, een icoon, met zijn hoofdrol in de Hollywood kaskraker Enter The Dragon. Postuum is hij vereeuwigd in de Walk of Fame, waar hijzelf en zijn gedachtegoed komende generaties blijven inspireren.

Het vuur van Bruce Lee heeft ook de vlam in Alex Boogers aangewakkerd. Geïnspireerd door Bruce Lee’s levensverhaal, zijn filosofie en zijn ‘vechtersattitude’, heeft ook Boogers zich ontdaan van van zijn ketenen, zichzelf opnieuw uitgevonden, en toont hij aan de lezer dat niets onmogelijk is. Je bent zo klein of zo groot als je zelf ziet.

“In het ziekenhuis staarde ik naar de schrijfmachine, jongen, naar de boeken op mijn tafeltje, de poster van Bruce Lee op het raam, de video’s naast het tv’tje. En zoals John Coltrane ooit tot God bad en vroeg of Hij hem kon helpen om af te kicken van de heroïne, met als tegenprestatie dat hij zijn leven in dienst van de jazz zou stellen, zo bad ik ook. Ik bedoel, met dezelfde wanhoop. […] “Wie op de grond ligt en niet in staat is op te staan graait om zich heen, op zoek naar iets wat hem overeind kan helpen. Je zoekt naar land. Houvast.

Bruce zette, toen hij aan bed gekluisterd was, zijn gedachten over zijn filosofie op papier, zijn ideeën over het gevecht. Hij schreef passages over uit boeken, stukken die hij belangrijk vond voor zijn eigen ontwikkeling. Hij schreef over de verschillen tussen de ene vechtstijl en de andere. Hij dacht strategieën uit hoe je je tegenstander zo effectief mogelijk kon overmeesteren, terwijl hij zelf niet in staat was om te bewegen.”

Alex Boogers’ woorden blijven inspireren, en het verhaal verveelt op geen moment. Een absolute aanrader. Niet enkel voor wie een duwtje in de rug kan gebruiken, maar voor iedereen zich wil verdiepen in de  ‘vechtkunst’ van het leven.